Kościół świętego Jana Chrzciciela w Mogno

Tak jak obiecałam, pora rozpocząć cykl wpisów na temat architektury sakralnej Mario Botty.
Dzisiaj Kościół świętego Jana Chrzciciela w Mogno

ang. Church of  st Joh the Baptist, Mogno, Maggia valley

Pierwszym projektem architektury sakralnej Mario Botty jest niewielka kaplica świętego Jana Chrzciciela w Mogno. Projekt powstawał w latach 1986-1992, chociaż budowę ukończono dopiero w 1998 roku. Kościół powstał na wzgórzu w Szwajcarii. Ulokowanie budowli w tym miejscu ma związek z historią i geografią miejsca, ponieważ w 1986 roku przeszła w Mogno lawina śnieżna, która zniszczyła połowę miejscowej wioski, w tym także XVII-wieczny kościół. Mario Botta musiał zaprojektować budynek, który w razie konieczności będzie w stanie przetrwać podobną katastrofę. Wynikiem analizy otoczenia było powstanie eliptycznej budowli, która jest umiejscowiona na wzgórzu w taki sposób, aby jedna z głównych osi elipsy była umieszczona pod kątem prostym do zbocza.

Do budowy użyto czarnego granitu z Rivera i białego marmuru Peccia, materiały te wykorzystano w charakterystyczny sposób, nadając elewacji wygląd naprzemiennych biało-czarnych pasów. Kaplica ma pełne ściany, architekt doświetlił budynek przez ścięcie dachu pod ukosem i zadaszenie otworu szklaną płytą, dla której konstrukcję stanowi krata z żelaza. Światło wpada do wnętrza i daje niezwykłe efekty światłocieniowe, ponieważ konstrukcja nośna dachu układa się pod kątem względem osi, przypominając żyły na liściach. Wewnątrz kaplica także jest utrzymana w kolorystyce czerni i bieli, i powielony zostaje wzór naprzemiennych ciemnych i jasnych pasów. Ołtarz podkreślony został przez stopniowe zagłębienie w ścianie, zmianie ulega także struktura wzoru, pasy nie są już poziome, tylko zbiegają się centralnie, kierując się do ołtarza.

 

 

 

Na rzucie widać, że plan zakłada opisanie elipsy na prostokącie, prostokąt jest zaznaczony przez posadzkę, elipsą natomiast stają się zewnętrzne ściany, które ku górze zmieniają się w kształt okręgu. Ciekawym elementem konstrukcji są dwa łuki, które przecinają cały budynek, rozpoczynają się przy wejściu i pozostają widoczne we wnętrzu. Podpory te spinają wyższą i niższą ścianę budynku, podkreślają siłę oporu, którą ma mieć budynek aby przeciwstawić się siłom natury.

Wiele elementów tej kaplicy będzie miało swoje echo w późniejszych realizacjach, najczęściej powtarzane z nich to prosta, geometryczna i surowa forma, proste materiały oraz ścięty dach umożliwiający doświetlenie od góry.

Opracowała: Joanna Konstanty
źródło: http://www.botta.ch

 

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s