Secesja w architekturze Polskiej – Europejskie inspiracje

Ostatnia cześć wpisów na temat architektury secesyjnej w Polsce. Wszystkie części znajdziecie w zakładce „Do poczytania…”. Serdecznie polecam! 🙂

Poza eklektyzmem i historyzmem w architekturze przełomu wieków, krystalizują się cechy nowego stylu, secesji. Znaczny wpływ na polską architekturę ma secesja wiedeńska, belgijska i szkocka, mniejszy secesja niemiecka.

Secesja belgijska, jak i szkocka uwydatniła się w architekturze stolicy w sposób wyraźny, poprzez zastosowanie o płynnym, linearnym zarysie balustrad schodowych i balkonowych.

Odziaływania niemieckiego Jugendstilu widoczne są przede wszystkim w łączeniu form secesyjnych i historycznych (szczególnie motków romańskich) w określonych układach dekoratywnych oraz zgeometryzowanie motywów roślinnych. Wymienione cechy posiadają następujące budynki: Gimnazjum im. Władysława IV, przy ul. Jagiellońskiej 38  oraz kamienica przy ul.  Narutowicza 44.

Fragment fasady kamienicy przy ul. Narutowicza 44, wg: Wallis Mieczysław, Secesja, Arkady 1967

Fragment fasady kamienicy przy ul. Narutowicza 44, wg: Wallis Mieczysław, Secesja, Arkady 1967

Okna gimnazjum im. Władysława IV, przy ul. Jagiellońskiej 38,  wg: Szkurłat Anna, Secesja w architekturze Warszawy, Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Warszawa 1999

Okna gimnazjum im. Władysława IV, przy ul. Jagiellońskiej 38, wg: Szkurłat Anna, Secesja w architekturze Warszawy, Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Warszawa 1999

 

Na uwagę zasługuje fakt silnej emanacji wiedeńskiej secesji w Warszawie. Przejawia się w  stosowaniu przed architektów motywów charakterystycznych dla Wiednia, takich jak: motywy kwiatowe (głównie słoneczniki i róże), motyw koła lub okręgów, przeciętych trzema pionowymi lub poziomymi listwami.

Fragment dekoracji elewacji dwóch kamienic: Maiolikahaus i kamienicy przy Linke Wienzeile, proj. Otto Wagner, Wiedeń wg: Szkurłat Anna, Secesja w architekturze Warszawy, Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Warszawa 1999

Fragment dekoracji elewacji dwóch kamienic: Maiolikahaus i kamienicy przy Linke Wienzeile, proj. Otto Wagner, Wiedeń wg: Szkurłat Anna, Secesja w architekturze Warszawy, Towarzystwo Opieki nad Zabytkami, Warszawa 1999

Warto zauważyć, iż znaczna grupa architektów działających w stolicy nie „przemyciła” w  znaczącej formie cech secesji petersburskiej czy moskiewskiej. W architekturze warszawskiej nie znajdujemy zbyt okazałego grona przykładów, w którym znajdowałby się cechy takie jak: stosowanie kilku wykuszy rozmieszczonych w bardzo bliskim sąsiedztwie względem siebie, linia gzymsu wieńczącego o bardzo miękkim zarysie, łączenia materiałów (kamienia, cegły, stiuku i ceramiki).

Secesja francuska również nie znalazła swojego odzwierciedlenia w architekturze polskiej. Nie łatwo znaleźć przykłady obiektów posiadających wyeksponowaną, a zarazem ukształtowaną w sposób miękki, linearny, organiczny konstrukcję stalową, tworzącą różnorodne formy dekoracyjne.

Wpływ różnych odmian stylu Art Nouveau, wykrystalizowanych w różnych miastach Europy znacznie wzbogacił dorobek architektury secesyjnej Polski, co więcej widoczny jest zarazem fakt, iż architekci czerpali z gotowych wzorców, stosowali elementy różnych stylów oraz ich odmian tworząc specyficzny konglomerat architektoniczny.

Opracowanie: Ewelina Strzępek

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s